Ik werd gevraagd om een gedicht te schrijven voor de Goudse Hofstededagen. Dit is een jaarlijks evenement dat veel bezoekers trekt, maar vermoedelijk vooral uit Gouda zelf.
Aan de Bloemendaalseweg staan veel mooie, grote hoeves. Er mogen geen auto’s rijden.

Tijdens de Hofstededagen zijn veel van deze hoeves opengesteld voor publiek. Veel hebben een sociale of culturele functie.
Ik heb er gisteren rondgelopen met Jacq en zijn dochter Kathelijne om inspiratie op te doen voor het schrijven van het gedicht, waarvoor ik de zaterdagavond voor had gereserveerd. Kort dag, maar ik vertrouw steeds meer op mijn mogelijkheid om inspiratie te vatten als ik dat wil.

We hadden met zijn driexebn een heerlijke dag, het zonnetje scheen en er waren genoeg leuke dingen te zien.
‘s Avonds had Jacq concert en ik alle tijd om rustig aan het gedicht te werken. Ik had met wat mensen gesproken en gehoord dat er zorgen waren omdat vele boerderijen, die nu nog eigendom van de gemeente zijn en verhuurd worden, binnenkort in de verkoop gaan. Omdat veel van de huidige huurders natuurlijk geen anderhalf miljoen op tafel kunnen leggen, vrezen de bewoners dat de sociaal-culturele functie van de Bloemendaalseweg zal wegkwijnen.
En de sfeer van deze weg zou ook niet gebaat zijn bij appartementencomplexen. Het lijkt nu allemaal behoorlijk gemoedelijk en landelijk.
Ik vond het een goede inspiratie voor het gedicht. In de loop van de avond en ochtend heb ik er nog een beetje aan geschaafd en vanmiddag heb ik het voorgelezen bij de Koetserij.
Helaas liet de zon verstek gaan, het was tegen koud aan, maar toen we de klanken van een bandje hoorden, werden we toch weer onweerstaanbaar aangetrokken. En zo hebben we nog een tijd zitten kijken en luisteren naar een lekker bandje, Darling Rooster.

En het gedicht, dat kun je natuurlijk weer lezen onder het kopje ‘Stadsgedichten’.