Vandaag is in demorgen het licht weer opgekomen
De varkens groetende eerste mensenhand van de dag
die water tussen hundringende snuiten plenst
In zijn laatstebed wordt de zieke liefdevol gekeerd
De schilderzwanger van zijn dromen stoot zijn kwast op het doek
Willem stort zichop het staal waaruit straks een lichaam spat
Carla vangt dieene streek die de mens in het portret legt
Trude zetaanstormende kunst langs het Heempad 
De facetogen vande flats hun uitzicht meer dan hun inkijk

Geen auto te zienen de trage hoeves handhaven zich in tijdloosheid 
Onder hunnokbalken groeien mensenlevens voorbij als seizoenen 
Opa maakte zijnjonge moeder de gelukkigste vrouw op de aarde
een zucht geledenonder datzelfde rieten dak dat zijn grootvader lei

Wij schuiven onsvoorbij het eb en vloed van de tijd, ploeteren en zagen
herstellen debruggen in de zorg van morgen naar onszelf teruggewezen
In Gouda cultuuren natuur op hun eigen houtje bijtend stervend ongehoord  

Twee dagen looptde stad door haar voortuin
Mogen we dit jaarnog alles zien
ook wat te weinigarmslag heeft
achter het bordjeTe Koop naast de deur

Het vervolg
is voor onsallemaal
Armoe